Archives : موفقیت در دانشگاه

  • آرام بگیریم!(بخش ۴ از ۴)

    • ۷- زمانی را فقط به خودتان اختصاص دهید

    همیشه کارهای زیادی هستند که آرزو داریم به آنها بپردازیم و به خاطر کارهایی که مجبور به انجام آنها هستیم کارهای مورد علاقه خود را رها کرده و انجام آنها را به زمان دیگری موکول می‌کنیم. باید به این نکته توجه داشته باشید که کارهایی که باید به آنها بپردازیم، هیچ گاه تمامی ندارند؛ پس ما نباید به خاطر انجام این کارها از علایق و خواسته هایمان صرف نظر کنیم.

    بهتر است که با یک برنامه‌ریزی مناسب و اصولی، زمانی را نیز به انجام کارهای مورد علاقه مان اختصاص دهیم. برای هر فردی نسبت به فرد دیگر ممکن است این کارها و علایق متفاوت باشد. یکی ترجیح می‌دهد زمانی را به ورزش‌هایی مانند شنا، فوتبال و … اختصاص دهد، یکی دوست دارد به سینما یا کوه برود و دیگری علاقه‌مند است که زمانی را به دیدن برنامه تلویزیونی مورد علاقه خود اختصاص دهد. فرقی نمی‌کند که انجام چه کاری باعث شادی شما می‌شود؛ مهم آن است که حتماً این کار را انجام دهید و از آن لذت ببرید.

    • ۸- تنهایی و خواب را دریابید

    بسته به اینکه شخصیت برون‌گرا یا درون‌گرایی دارید، ممکن است که نظر شما درباره تنهایی و گذراندن اوقاتی از زندگی به این صورت، متفاوت باشد. ممکن است که در میان شما عزیزان کسانی باشند که به هیچ وجه در تنهایی احساس آرامش و راحتی نکنند یا افرادی وجود داشته باشند که علاقه‌مند به گذراندن وقتی از زندگی خود در طی روز، هفته یا ماه به این صورت باشند؛ با این همه، همان‌گونه که تنهایی زیاد ممکن است مضر و آسیب زا باشد، مقداری تنهایی نیز برای همه ما لازم است؛

    البته به شرطی که این تنهایی، باعث هجوم افکار منفی و آزار دهنده به ذهن ما نشود. سعی کنید که در تنهایی، به خدا و الطافی که او به زندگی شما عطا کرده است، فکر کنید و شکرگزار این نعمت‌ها باشید. در تنهایی به خود و قابلیت‌هایتان و به زوایای مثبتی از شخصیت خودتان، که باعث افتخار شماست، فکر کنید و به این بیندیشید که چه کارهایی برای تقویت و رشد این بخش‌های شخصیتی خود می‌توانید انجام دهید. به موفقیت‌هایتان نگاهی بیندازید و ببینید که چگونه و در چه شرایطی به این موفقیت‌های کوچک و بزرگ رسیده اید و باز هم شکرگزاری کنید. باز هم تاکید می‌کنیم هر زمانی که احساس کردید تنهایی دارد برای شما آزار دهنده و نگران کننده می‌شود، سعی کنید که اوقات خود را با برنامه‌های مورد علاقه‌تان پر کنید.

     آنچه که خیلی بیشتر از تنهایی می‌تواند در ایجاد آرامش و تداوم آن برای شما مؤثر باشد خوابیدن است. هر انسانی، بسته به نوع فعالیت و کارهای روزمره خود، نیاز به مقداری خواب و استراحت دارد تا روزهای بعد را با نشاط و احساس خوبی به انجام برنامه‌ها و کارهایش ادامه دهد. علاوه بر رفع خستگی جسمی، خواب به رفع خستگی‌ها و بهبود وضعیت روحی شما نیز کمک مؤثری می‌کند؛ بنابراین، در هر شرایطی که هستید، حتماً باید بخشی از اوقات روزمره خود را به خوابیدن و استراحت اختصاص دهید؛ البته نکته مهم این است که خوابی خوب است که در آن دچار استرس و آشفتگی نشوید یا با خاطر آوردن مشکلات و کارهای روزمره، آن را دچار اختلال نکنید. برای اینکه خواب راحتی داشته باشید حتماً به توصیه‌های زیر توجه کنید:

    الف- از نوشیدن قهوه، چای یا کاکایو در ساعات آخر شب خودداری کنید؛

    ب- از دو تا سه ساعت قبل از خواب، فعالیت‌های شدید را متوقف کنید؛

    پ- هرگز قبل از خواب مبادرت به خوردن نکنید؛

    ت- سعی کنید که هر شب، راس ساعت مشخصی به رختخواب بروید؛

    ث- محل خواب خود را در مکانی آرام و به دور از هر گونه نور و صدا برگزینید.

    ج- سعی کنیدکه  به هنگام رفتن به رختخواب، هر گونه فکر و خیالی را از ذهن خود پاک کنید. نگرانی‌های شغلی، عاطفی، مالی، بیماری و تحصیلی از عوامل اصلی بروز بی‌خوابی هستند؛ بنابراین، می‌توانید قبل از خواب با نوشتن مسایل روز خود، آنها را از ذهنتان به کاغذ منتقل کرده و افکار خود را رها سازید.

    چ ـ به خاطر داشته باشید که رختخواب، رختخواب است. آن را به محل مطالعه، دفتر کار یا کتابخانه مبدل نسازید؛ بدین ترتیب عادت خواهید کرد که به هنگام رفتن به رختخواب فقط بخوابید.

    ح-  دعا و نیایش قبل از خواب نیز تاثیر بسیار مثبتی بر خواب راحت شما دارد.

    خ ـ می‌توانید زمان قبل از خواب را به خواندن کتاب، گرفتن دوش یا خوردن یک لیوان شیر گرم اختصاص دهید.
    د- بالاخره هنگامی که به رختخواب رفتید، در آن بمانید و در صورتی که دچار بی‌خوابی شدید، از برخاستن مجدد و انجام هر گونه فعالیت فیزیکی یا فکری حتماً بپرهیزید؛ زیرا در آن صورت، تنها بیداری و هشیاری شما تشدید می‌شود؛ نه خواب آلودگی شما

    ادامه...
  • آرام بگیریم!(بخش ۳ از ۴)

    • ۴- مثبت اندیش باشید

    اگر مثبت اندیش نباشید، همه چیز می‌تواند بی‌ثمر و آزاردهنده باشد. داشتن نگرش مثبت و امید، بهترین سلاح در مقابل اضطراب است. نسبت به انتظارات و برنامه‌ریزی‌های خود واقع‌بین و منطقی بوده و توانایی‌های خود را در موقعیت‌های خاص بشناسید و نسبت به عدم توانایی‌ها و ضعف‌های خود نیز واقع‌بین باشید.

    هر چقدر نگرش شما نسبت به مسایل زندگی منطقی‌تر باشد، به آرامش بیشتری دست خواهید یافت؛ به این منظور، شما عزیزان در انتخاب هدف، برنامه‌ریزی، راهکارهای رسیدن به هدف و … سعی کنید تا با توجه به توانایی‌ها و استعدادهایتان قدم بردارید. فرقی نمی‌کند، چه به تازگی دانشجو شده‌اید و چه در صدد هستید که کنکور را تجربه کنید، نه خود را دست کم بگیرید و نه بیش از آنچه در توانتان است برای خود برنامه‌ریزی کنید. پرداختن به این موضوع باعث می‌شود تا با آرامش بیشتری سراغ اهداف خود رفته و به آن جامه عمل بپوشانید. بر توانایی‌های خود تکیه کنید.

     ریسک کنید و با وقایع جدید به عنوان تجربه‌ای نو روبرو شوید و از برد و باخت هرگز نهراسید. در صورتی که این‌گونه عمل کنید، امکانات جدیدی برای شما فراهم می‌شود و می‌توانید حس خویشتن‌پذیری را در خود تقویت نمایید. جلوی پیشرفت شخصی خود را نگیرید. با خودتان صحبت کنید. صحبت کردن با خود، بیشتر در زمینه مقابله با فرضیات بد و آسیب‌زا مطرح می‌شود. می‌توانید خودتان این گونه فرض‌ها را تشخیص داده و سپس آنها را رها کنید.

    • ۵- درباره خود بهتر فکر کنید

    در افکار و عقایدتان نسبت به خودتان بازنگری کنید. در مقابل خودتان صبور باشید و ارزش‌ها، استعدادها و مهارت‌های خود را ببینید و آنها را ارج نهید. خود را بدون هیچ قید و شرطی دوست بدارید. هر گونه ترس و تردید غیرمنطقی که در مورد خود دارید، کنار بگذارید. اگر دیدگاه مثبت و سالمی در مورد خود داشته باشید، یاد خواهید گرفت که خود را بدون قید و شرط قبول داشته باشید.

     برای اینکه نتیجه بهتری از این موضوع بگیرید، گفت و گوی درونی و ذهنی مثبت خود را تقویت کنید. اگر هر فرد به پس زمینه اصلی مکالمات ذهنی خود، که به طور پیوسته در ذهنش تکرار می‌شود، توجه کند، به تاثیر مسلم و آنی این مکالمات، نه تنها بر افکار، بلکه بر عملکرد و رفتار خود نیز پی‌خواهد برد. به خاطر داشته باشید که ضمیر ناخودآگاهتان با شما سخن می‌گوید. اگر تشخیص دهید که بیشتر از مکالمه درونی مثبت استفاده می‌کنید یا منفی، و در صدد تقویت گفت و گوی مثبت و رفع گفت و گوی منفی برآیید، انجام این کار باعث خواهد شد تا گفت و گوی ذهنی مثبت، بی‌نهایت سودمند بوده و بر روش‌های برنامه‌ریزی شما در آینده مؤثر باشد. مکالمه درونی مثبت همچنین می‌تواند شما را به سوی رویکرد «هر کاری و هر چیزی امکان‌پذیر است» سوق دهد و باعث ایجاد آرامش و احساس امنیت‌تان گردد.

    • ۶- برای دوستی‌ها ارزش قایل شوید

    دوستی‌های خوب و ماندگار می‌توانند باعث آرامش و احساس امنیت ما شوند؛ بنابراین، سعی کنید تا از میان افرادی که از نظر شخصیتی با شما همخوانی و تناسب دارند، افرادی را برای دوستی انتخاب کنید. دوستی‌ها ممکن است عمیق یا سطحی باشد. فرقی نمی‌کند، به جای آنکه معتقد باشید که فقط رابطه دوستانه با یک نفر می‌تواند تنهایی شما را پایان بخشد، برای همه دوستی‌های خود و ویژگی‌های منحصر به فرد هر یک از آنها ارزش قایل شوید. وقتی را با دوستان خود بگذرانید و برای آنها از  زندگی روزمره و برنامه‌هایتان صحبت کنید.

    نکته مهم آن است که توجه داشته باشید دوستان شما از افرادی باشند که شما و توانایی‌هایتان را ببینند و تشویقتان کنند؛ نه اینکه استعدادها و اهدافتان را کوچک شمرده و تحقیر نمایند. اگر دوستانی از این گروه در زندگی شما وجود دارند، نه تنها باعث آرامش شما نمی‌شوند، بلکه سبب می‌شوند تا شما از توانایی ها و مسیر موفقیت خود نیز دور شوید.

    ادامه...
  • آرام بگیریم!(بخش ۲ از ۴)

    • ۱- یاد خدا، آرامش بخش قلب‌ها

    الا بذکر الله تطمین القلوب (آگاه باشید که فقط با یاد خدا دل‌ها آرام می‌گیرد). هنگامى که نام خدا برده مى‌شود، یک دنیا عظمت، قدرت، علم و حکمت در قلب انسان متجلى می‌شود؛ چرا که او داراى اسماء حسنى و صفات علیا و صاحب تمام کمالات و منزه از هر گونه عیب و نقص است. توجه مداوم به چنین نکاتی، نه تنها روح انسان را به نیکی‌ها و پاکی‌ها سوق مى‌دهد و از بدی‌ها و زشتی‌ها پیراسته مى‌کند، بلکه باعث می‌شود تا ما همیشه از اینکه خدایی با این عظمت و بزرگی، مراقب ما و احوال و امور زندگی‌مان است، احساس آرامش کنیم؛

    پس زمانی را برای خلوت کردن با خدا اختصاص دهید، با او درد دل کنید، از روزی که گذرانده‌اید، با او صحبت کنید، از آدم‌ها، از غم‌ها، از شادی‌ها با خدا حرف بزنید و بابت نعمت‌های قشنگی که در اختیار خودتان دارید از او تشکر کرده و ایمان خود را راجع به این باور که هر چیزی که در زندگی شما اتفاق می‌افتد در راستای خیر و مصلحت شماست، تقویت کنید. انجام این کار باعث می‌شود تا به آرامشی که می‌خواهید دست پیدا کنید و دیگر کمتر چیزی باعث رنجش و ناراحتی شما شود.

    • ۲- فقط درباره آنچه دوست دارید، حرف بزنید

    حرف زدن در مورد غم‌ها و ناراحتی‌ها باعث می‌شود که ناگواری‌ها و تلخی‌ها بیش از پیش در زندگی شما نمود پیدا کند؛ پس سعی کنید که همیشه در مورد زیبایی‌ها و خوبی‌های زندگی‌تان صحبت کنید و به آنها اهمیت دهید و از کنار آنها بی‌تفاوت نگذرید.

    در مورد موفقیت‌هایتان، نعمت‌های خدا، دوستان خوب، اخبار خوش، سلامتی، خصوصیات خوب آدم‌ها و راجع به هر چه که دوست داریم به ما اهدا شود، صحبت کنید. سعی کنید و با خود بسیار تمرین کنید تا آنچه را که نمی‌خواهید، نبینید، نشنوید و درباره آن حرف نزنید. این موضوع کمک بسیار زیادی به آرامش شما خواهد کرد؛ فقط کافی است که امتحان کنید.

    • ۳- یاد بگیرید که گاهی مسایل را رها کنید

    به هر مساله‌ای دایماً گره نخورید. وقتی همیشه و همه جا در فکر مسایل و مشکلات خود هستید و به مرور آنها می‌پردازید، در واقع همیشه بار اضافه‌ای را با خود حمل می‌کنید که این موضوع خود سبب ایجاد اضطراب و استرس در شما می‌شود. سعی کنید که با یک ذهن رها و آزاد زندگی کنید. پرداختن به این امر به شما کمک می‌کند که با هر محرک کوچک یا مانع جزیی، آشفته نشوید.

    به خود و خدای خود ایمان داشته باشید. اگر به خود و خدای خود ایمان داشته باشید، به راحتی از عهده مشکلات زندگی‌تان برخواهید آمد و ثابت قدم و مطمین، در راه رسیدن به اهداف خود گام برخواهید داشت.

    ادامه...
  • آرام بگیریم!(بخش ۱ از ۴)

    به عنوان فردی از این دنیای بزرگ، هم کسی که تازه وارد دانشگاه شده است و هم داوطلب پشت کنکوری و یا دانش‌آموزی که قرار است سال آینده کنکور را تجربه کند، در هر جا و هر موقعیتی که هستید، باید به خاطر داشته باشید که داشتن آرامش در زندگی، مؤثرترین راه برای رسیدن به اهداف و موفقیت است.

    برای رسیدن به این مهم‌ترین و کلیدی‌ترین نکته زندگی، یعنی آرامش، لازم است که برخی از قابلیت‌های ویژه را در خود پرورش داده و شرایط خاصی را در زندگی‌تان ایجاد کنید. بسیاری از شما عزیزان ممکن است که آرامش در زندگی را به سبک و شیوه خودتان ایجاد کنید، اما در میان شما احتمالاً کسانی نیز هستند که هیچ گاه و در هیچ شرایطی، احساس آرامش نمی‌کنند؛ حتی الان که کنکور را به خوبی پشت سر گذارده‌اید و دیگر هیچ دغدغه‌ای ندارید.

    یکی از دوستان، که موقعیت اجتماعی و اقتصادی بسیار خوبی هم در جامعه دارد، اشاره می‌کرد که «هیچ گاه در زندگی، احساس آرامش نکرده‌ام. از کودکی، همیشه این استرس را داشتم که باید خوب درس بخوانم. در دبیرستان دغدغه کنکور و قبولی در دانشگاه، آرامش را از من سلب کرد.

    با ورود به دانشگاه، دروس و امتحان‌ها، شرکت در مقطع فوق لیسانس و پس از مقطع فوق لیسانس، شرکت در آزمون دکتری و موفقیت در آن و مهم‌تر از آن، داشتن یک کار مناسب و رقابت در عرصه کار، ذهن مرا درگیر کرده و آرامش را از من گرفته است. حالا که به همه این موقعیت‌ها دست یافته‌ام و شرایط خوبی دارم، می‌بینم که می‌توانستم بدون نگرانی و حداقل با دغدغه کمتری به این خواسته‌ها و اهدافم دست یابم؛ اما همیشه از خود می‌پرسم: چرا نتوانستم و چرا بهترین روزهای عمرم را با نگرانی‌های بی‌ارزش از بین بردم؟»

    ممکن است که هر یک از ما دلایلی برای نداشتن آرامش در زندگی خود داشته باشیم. به این نکته نیز باید توجه داشت که چندان فرقی نمی‌کند که در کدام کشور و با چه شرایط اقتصادی و اجتماعی زندگی می‌کنیم. گرچه داشتن آرامش با توجه به این شرایط، ممکن است تغییر کند، اما در نهایت این ما هستیم که به بزرگترین منبع انرژی و شادی خود در زندگی پر و بال حضور داده یا آن را از ریشه قطع می‌کنیم.

    صرف نظر از نقشی که آرامش در موفقیت‌ها و پیشرفت‌های ما خواهد داشت، تاثیر این اصل مهم بر سلامت جسمی و روحی ما نیز غیرقابل انکار است؛ بنابراین، در این چند مقاله تصمیم گرفته‌ایم تا کمی درباره راهکارهای رسیدن به آرامش در زندگی، با شما عزیزان صحبت کنیم. رعایت نکات زیر مقدماتی است که به شما کمک می‌کند تا در این مسیر گام بردارید، پس با ما همراه باشید.

    ادامه...
  • سخنی با داوطلبان آزمون سراسری ۹۸: این روزها چه حال و هوایی دارید؟

    این روزها داوطلبان آزمون سراسری ۹۸ احساسات متفاوتی را تجربه می‌کنند. عده‌ای شادمان از نتایج نهایی این آزمون هستند و در رشته و دانشگاه مورد علاقۀ خود پذیرفته شده‌اند، عده‌ای در رشته‌ای پذیرفته شده‌اند که ایده‌آلشان نبوده است، و عده‌ای نیز از ادامۀ راه، بازمانده و در هیچ یک از انتخاب‌های خود نتوانسته‌اند که پذیرفته شوند. چه آنان که به رشتۀ دانشگاهی مورد علاقۀ خویش راه یافته و چه آنان که نتوانسته‌اند در رشته‌ای که دوست داشته‌اند، پذیرفته شوند باید بدانند که این، ابتدای راه است و نباید همه چیز را تمام شده فرض کنند.  
    شما تنها باهوش دانشگاه نیستید!
    چند سال پیش، در همایش معرفی رشته‌های یکی از دانشگاه‌های مطرح کشور، یکی از حاضران پرسید: «اگر دانشجویی سطح علمی بالاتری نسبت به سایر دانشجویان داشته باشد، آیا می‌تواند واحدهای دانشگاه را سریع‌تر پاس کند؟ اصلاً دانشگاه چه امکاناتی برای دانشجویان باهوش و نابغه دارد؟»
    آن روز، رییس دانشکدۀ مهندسی برق دانشگاه گفت: «شما وارد دانشگاه بشوید و سطح دروس و سایر  دانشجویان را ببینید؛ آن وقت اگر برتر از سایرین بودید، در این باره با هم صحبت خواهیم کرد!»
    این حس خودبزرگ بینی و برتر بودن، گاه در برخی از رتبه‌های برتر آزمون سراسری مشاهده می‌شود؛ البته عمر این حس چندان طولانی نیست و اکثر مواقع در همان ترم اول از بین می‌رود، اما باعث می‌شود تا برخی از دانشجویان در همان ترم اول، احساسات متناقضی را تجربه کنند. جوانی که تا پیش از ورود به دانشگاه، تصور می‌کند که نبوغی قابل توجه دارد و از سایر همکلاسی‌های خود، یک سر و گردن بالاتر است، در دانشگاه، وقتی با دانشجویانی باسوادتر و باهوش‌تر از خود روبرو می‌شود، ناگهان از قلۀ رؤیایی خود به زیر می‌افتد و گاه نگران و مضطرب می‌شود؛ از همین رو، داوطلبان دارنده رتبه‌های برتر باید دقت داشته باشند که قرار است در کلاسی بنشینند که سایر دانشجویان نیز در سطح آنها هستند، و اگر در مدرسۀ خود از لحاظ علمی بهترین دانش‌آموز کلاس بوده‌اند، در دانشگاه کنار دانشجویانی می‌نشینند که آنها نیز در مدرسه جزو بهترین‌ها بوده‌اند و سطح علمی بالایی دارند.
    این رشته، انتخاب اصلی من نبود
    بارها گفته‌ایم و همچنان معتقدیم که نباید به امید پذیرش در دانشگاه، هر رشته‌ای را انتخاب کرد. اگر شما به رشته‌ای علاقه‌مند نیستید یا می‌دانید که توانمندی لازم را برای مطالعه و موفقیت در رشته‌ای ندارید، نباید آن رشته را انتخاب کنید؛ اما اگر شما در رشته‌ای پذیرفته شده‌اند که ایده‌آل شما نیست، نگران نباشید؛ زیرا بسیاری از ما، ایده‌آل‌هایمان، نه بر اساس شناخت، بلکه بر پایۀ هنجارها یا سلیقۀ خانواده یا جامعه است؛ در نتیجه، وقتی وارد دانشگاه می‌شوید و از نزدیک با واحدهای درسی و محیط دانشگاه یا دانشکده آشنا می‌شوید، این امکان زیاد است که حتی از رشتۀ تحصیلی خود رضایت کامل پیدا کنید و از اینکه در این رشته پذیرفته شده‌اید، خشنود نیز باشید.
    از سوی دیگر، شما می‌توانید در مقاطع بالاتر، رشتۀ تحصیلی خود را تغییر دهید؛ به عبارت دیگر، راه برای ورود به رشته‌ای که ایده‌آل شما بوده است، بسته نیست؛ پس به جای اینکه از روز اول با دلمردگی و انرژی منفی وارد دانشگاه شوید، به دنبال نکته‌های مثبت و جاذبه‌های رشته و دانشگاه محل تحصیل خود باشید.    
    قبول نشدن در کنکور، پایان راه نیست
    اینکه قبول نشدن در کنکور را خیلی بزرگ کنیم و از آن شکستی غیرقابل جبران بسازیم، اشتباه است. افرادی بوده‌اند که در بهترین دانشگاه‌ها درس خوانده‌اند، اما در ادامه مسیر دانش اندوزی، به خاطر نداشتن برنامه و متوقف کردن تلاش تحصیلی‌شان، نتوانسته‌اند به موفقیت چشمگیری در بازار کار دست پیدا کنند؛ از سوی دیگر، بسیاری از هنرمندان موفق و عالمان حوزه‌های دیگر را می‌توانیم مثال بزنیم که بدون تحصیلات دانشگاهی نیز توانسته‌اند در حوزه کاری خود موفق باشند.
    هر داوطلبی باید بپذیرد که در آزمون سراسری، احتمال شکست یا موفقیت وجود دارد، و اگر داوطلبی در کنکور نتوانست در رشته مورد نظر خود پذیرفته شود یا اصلاً در هیچ یک از انتخاب‌های خود پذیرفته نشد، نباید به مقایسه خود با دیگران بپردازد یا قبول نشدن در کنکور را نشانی از ناتوانی خود بداند. والدین نیز نباید زندگی  فرزندانشان را به نتیجه کنکور گره بزنند؛ زیرا نسل آینده‌ساز این کشور، در کنار تحصیلات دانشگاهی، به آموزش‌های دیگری نیز نیاز دارد؛ آموزش‌هایی که باید منجر به ارتقاء هوش هیجانی آنها شود؛ یعنی باید توانایی انگیزه دادن به خود و (در شرایط دشوار و سرخوردگی) پشتکار لازم را داشته باشند و بتوانند خواسته‌ها، هیجان‌ها و استرس خود را کنترل کنند و با تفکیک و تشخیص درست احساسات خود، بتوانند با دیگران همدلی و همفکری داشته باشند.

    یک داوطلب، به عنوان نسل آینده‌ساز جامعه، باید بپذیرد که قرار نیست در زندگی خود فقط به خوشی‌ها تکیه کند و انتظار داشته باشد که همه چیز مطابق میلش پیش برود، و اگر امروز در رشتۀ مورد علاقه‌اش پذیرفته نشد، این به معنای پایان همه چیز و باختن در زندگی نیست، بلکه به این معناست که  در این برهه از زمان، به بخشی از اهداف یا آرزوهایش دست نیافته‌است؛ پس، به جای آنکه بگوید «من کم آورده‌ام» و خود را در امواج ناامیدی غرق کند، لازم است که  راه‌های غلبه بر ناامیدی را فرا بگیرد و خود را از بن بست یاس، نجات دهد.

    ادامه...