Archives : پشت کنکور ماندن

  • خود را از بن‌بست یاس، نجات دهید!

    این روزها داوطلبان آزمون سراسری ۱۴۰۰ احساسات متفاوتی را تجربه می‌کنند. عده‌ای شادمان از نتایج نهایی این آزمون هستند و در رشته و دانشگاه مورد علاقۀ خود پذیرفته شده‌اند، عده‌ای در رشته‌ای پذیرفته شده‌اند که ایده‌آلشان نبوده است، و عده‌ای نیز از ادامۀ راه، بازمانده و در هیچ یک از انتخاب‌های خود نتوانسته‌اند که پذیرفته شوند.
    چه آنان که به رشتۀ دانشگاهی مورد علاقۀ خویش راه یافته و چه آنان که نتوانسته‌اند در رشته‌ای که دوست داشته‌اند، پذیرفته شوند باید بدانند که این، ابتدای راه است و نباید همه چیز را تمام شده فرض کنند.
    شما تنها باهوش دانشگاه نیستید!
    چند سال پیش، در همایش معرفی رشته‌های یکی از دانشگاه‌های مطرح کشور، یکی از حاضران پرسید: «اگر دانشجویی سطح علمی بالاتری نسبت به سایر دانشجویان داشته باشد، آیا می‌تواند واحدهای دانشگاه را سریع‌تر پاس کند؟ اصلاً دانشگاه چه امکاناتی برای دانشجویان باهوش و نابغه دارد؟»
    آن روز، رییس دانشکدۀ مهندسی برق دانشگاه گفت: «شما وارد دانشگاه بشوید و سطح دروس و سایر  دانشجویان را ببینید؛ آن وقت اگر برتر از سایرین بودید، در این باره با هم صحبت خواهیم کرد!»
    این حس خود بزرگ‌بینی و برتر بودن، گاه در برخی از رتبه‌های برتر آزمون سراسری مشاهده می‌شود؛ البته عمر این حس چندان طولانی نیست و اکثر مواقع در همان ترم اول از بین می‌رود، اما باعث می‌شود تا برخی از دانشجویان در همان ترم اول، احساسات متناقضی را تجربه کنند. جوانی که تا پیش از ورود به دانشگاه، تصور می‌کند که نبوغی قابل توجه دارد و از سایر همکلاسی‌های خود، یک سر و گردن بالاتر است، در دانشگاه، وقتی با دانشجویانی باسوادتر و باهوش‌تر از خود روبرو می‌شود، ناگهان از قلۀ رؤیایی خود به زیر می‌افتد و گاه نگران و مضطرب می‌شود؛ از همین رو، داوطلبان دارنده رتبه‌های برتر باید دقت داشته باشند که قرار است در کلاسی بنشینند که سایر دانشجویان نیز در سطح آنها هستند، و اگر در مدرسۀ خود از لحاظ علمی بهترین دانش‌آموز کلاس بوده‌اند، در دانشگاه کنار دانشجویانی می‌نشینند که آنها نیز در مدرسه جزو بهترین‌ها بوده‌اند و سطح علمی بالایی دارند.
    این رشته، انتخاب اصلی من نبود!
    بارها گفته‌ایم و همچنان معتقدیم که نباید به امید پذیرش در دانشگاه، هر رشته‌ای را انتخاب کرد. اگر شما به رشته‌ای علاقه‌مند نیستید یا می‌دانید که توانمندی لازم را برای مطالعه و موفقیت در رشته‌ای ندارید، نباید آن رشته را انتخاب کنید؛ اما اگر شما در رشته‌ای پذیرفته شده‌اند که ایده‌آل شما نیست، نگران نباشید؛ زیرا بسیاری از ما، ایده‌آل‌هایمان، نه بر اساس شناخت، بلکه بر پایۀ هنجارها یا سلیقۀ خانواده یا جامعه است؛ در نتیجه، وقتی وارد دانشگاه می‌شوید و از نزدیک با واحدهای درسی و محیط دانشگاه یا دانشکده آشنا می‌شوید، این امکان زیاد است که حتی از رشتۀ تحصیلی خود رضایت کامل پیدا کنید و از اینکه در این رشته پذیرفته شده‌اید، خشنود نیز باشید.
    از سوی دیگر، شما می‌توانید در مقاطع بالاتر، رشتۀ تحصیلی خود را تغییر دهید؛ به عبارت دیگر، راه برای ورود به رشته‌ای که ایده‌آل شما بوده است، بسته نیست؛ پس به جای اینکه از روز اول با دلمردگی و انرژی منفی وارد دانشگاه شوید، به دنبال نکته‌های مثبت و جاذبه‌های رشته و دانشگاه محل تحصیل خود باشید.    
    قبول نشدن در کنکور، پایان راه نیست
    اینکه قبول نشدن در کنکور را خیلی بزرگ کنیم و از آن شکستی غیرقابل جبران بسازیم، اشتباه است. افرادی بوده‌اند که در بهترین دانشگاه‌ها درس خوانده‌اند، اما در ادامه مسیر دانش اندوزی، به خاطر نداشتن برنامه و متوقف کردن تلاش تحصیلی‌شان، نتوانسته‌اند به موفقیت چشمگیری در بازار کار دست پیدا کنند؛ از سوی دیگر، بسیاری از هنرمندان موفق و عالمان حوزه‌های دیگر را می‌توانیم مثال بزنیم که بدون تحصیلات دانشگاهی نیز توانسته‌اند در حوزه کاری خود موفق باشند.
    هر داوطلبی باید بپذیرد که در آزمون سراسری، احتمال شکست یا موفقیت وجود دارد، و اگر داوطلبی در کنکور نتوانست در رشته مورد نظر خود پذیرفته شود یا اصلاً در هیچ یک از انتخاب‌های خود پذیرفته نشد، نباید به مقایسه خود با دیگران بپردازد یا قبول نشدن در کنکور را نشانی از ناتوانی خود بداند. والدین نیز نباید زندگی  فرزندانشان را به نتیجه کنکور گره بزنند؛ زیرا نسل آینده‌ساز این کشور، در کنار تحصیلات دانشگاهی، به آموزش‌های دیگری نیز نیاز دارد؛ آموزش‌هایی که باید منجر به ارتقاء هوش هیجانی آنها شود؛ یعنی باید توانایی انگیزه دادن به خود و (در شرایط دشوار و سرخوردگی) پشتکار لازم را داشته باشند و بتوانند خواسته‌ها، هیجان‌ها و استرس خود را کنترل کنند و با تفکیک و تشخیص درست احساسات خود، بتوانند با دیگران همدلی و همفکری داشته باشند.

    یک داوطلب، به عنوان نسل آینده‌ساز جامعه، باید بپذیرد که قرار نیست در زندگی خود فقط به خوشی‌ها تکیه کند و انتظار داشته باشد که همه چیز مطابق میلش پیش برود، و اگر امروز در رشتۀ مورد علاقه‌اش پذیرفته نشد، این به معنای پایان همه چیز و باختن در زندگی نیست، بلکه به این معناست که  در این برهه از زمان، به بخشی از اهداف یا آرزوهایش دست نیافته‌است؛ پس، به جای آنکه بگوید «من کم آورده‌ام» و خود را در امواج ناامیدی غرق کند، لازم است که  راه‌های غلبه بر ناامیدی را فرا بگیرد و خود را از بن بست یاس، نجات دهد. 

    ادامه...
  • اگر رتبۀ مورد انتظارتان را کسب نکردید: این روزها چه کنید؟(بخش ۳ از ۳)

    اکنون چه باید کرد؟
    حتی زمانی که احساس می‌کنید هیچ کاری از دستتان برنمی‌آید، به دقت فکر کنید. مطمیناً یک راه پیدا می‌کنید که به شما در این زمینه کمک کند. حال چگونه می‌توانید آن را به کار بندید؟
    با مطرح کردن این سؤال، خودتان را از دایره منفی‌گرایی‌هایی نظیر «واقعاً ناامید کننده» است، نجات داده‌اید و  روی نکات مثبت تمرکز می‌کنید. به این طریق، راهی را پیدا کرده‌اید که شما را به نتیجه می‌رساند و راهی را به شما نشان می‌دهد که بتوانید از ناامیدی‌ها نجات پیدا کنید؛
    برای مثال، اگر  هدف شما شرکت در آزمون سراسری سال آینده است، با در نظر گرفتن اهداف کوچکتر، در به دست آوردن هدف اصلی‌تان کوشا باشید و هر پیروزی کوچکی را، که در جهت هدف نهایی‌تان است، به روشی منطقی و پرمعنا جشن بگیرید؛ چرا که در نظر گرفتن اهداف کوچک، به عنوان پله‌هایی برای رسیدن به هدف غایی، علاوه بر ایجاد حس تنوع، احساس پیروزی را در شما تشدید می‌کند.
     بهترین راهکار، درس خواندن است
    زمانی که برای حل مشکلی در حال تلاش هستید، ممکن است آن قدر درگیر یافتن راه حل شوید که ناخواسته کارهای جانبی بسیار زیادی را به آن اضافه کنید و با خودتان هم تصور کنید که ممکن است این موارد به شما کمک کنند. اگر نگاهی به سایت‌های اینترنتی انداخته باشید، پر است از تبلیغاتی نظیر «ما ورود شما را به دانشگاه آسان می‌کنیم، «موفقیت شما در دستان ماست»، و این قبیل موارد، تنها به عنوان هیاهو حساب می‌شوند و باید بدانید که حتی خواندن آنها هم ممکن است وقت شما را تلف کند.
    سفارش‌دهندگان این طور آگهی‌ها فقط وقت شما را تلف می‌کنند و پول‌هایتان را به تاراج می‌برند و هیچ اهمیتی هم به موفقیت یا شکست شما نمی‌دهند؛ البته بیشتر افراد، زمانی که از روند کند کار خود خسته می‌شوند، معمولاً به چنین مواردی روی می‌آورند و به تبلیغاتی نظیر «این همان چیزی است که شما نیاز دارید» و «ما همه چیز را برای شما آسان کرده‌ایم» توجه می‌کنند.
    اگر آینده نگر باشید، می‌توانید به خوبی پیش‌بینی کنید که اگر تنها یک سال دیگر خودتان تلاش کنید، آن وقت، فراتر از تمام این پیشنهادهای گوناگون و فریبنده، منفعت بیشتری در این زمینه (پذیرفته شدن در یکی از رشته‌های مطلوب دانشگاهی) عایدتان خواهد شد.
    ادامه...
  • اگر رتبۀ مورد انتظارتان را کسب نکردید: این روزها چه کنید؟(بخش ۲ از ۳)

    از شکست خود تجربه کسب نمایید
    قضاوت بی‌رحمانه در مورد خود، منجر به موفقیت شما در آزمون بعدی نمی‌گردد. هنگام مواجه شدن با شکست، عاقلانه‌ترین کار، تجزیه و تحلیل شکست و تعیین علل آن است و به منظور مقابله با شکست خود در آزمون، باید به صورت تحلیلی به بررسی آن بپردازید و به این‌گونه پرسش‌ها، که از خود می‌کنید، پاسخ مناسب بدهید:
    چرا در این آزمون موفق نشدم؟
    رعایت چه مواردی منجر به عملکرد بهتر من در آزمون بعدی می‌گردد؟ تجربه به دست آمده از این عدم موفقیت، چگونه مانع از بروز مجدد آن می‌گردد؟
    باید از شکست‌های خود برای کسب موفقیت‌های بعدی، تجربه کسب نمایید.
    در زمان حال زندگی کنید
    به جای آنکه دایماً  به «ای کاش‌ها» بپردازید و افسوس بخورید یا در رؤیای آینده باشید، در زمان حال و موقعیت کنونی‌تان تمرکز کنید. طی این هفته، هر روز به مدت دو ساعت سعی کنید که فقط روی حال تمرکز کنید و در این دو ساعت، هر وقت به چیزی غیر از زمان حال فکر کردید، روی یک برگ کاغذ، علامت ضرب در بگذارید و آن‌گاه افکارتان را به هر آنچه که در زمان حال انجام می‌دهید، معطوف کنید. اگر به این نکته فکر می‌کنید که چطور به دوستان و آشنایانتان بگویید که رتبۀ مورد نظرتان را کسب نکرده‌اید، روی کاغذ، علامت ضرب در بزنید.
    اگر به این موضوع فکر می‌کنید که اقوامتان دربارۀ شما چه فکر خواهند کرد، روی کاغذ، باز هم علامت ضرب در بزنید. اگر به این نکته فکر می‌کنید که ای کاش سال گذشته کمتر کوتاهی می‌کردید و با جدیت بیشتری درس می‌خواندید، دوباره روی کاغذ، علامت ضرب در بزنید، و حتی اگر به این موضوع فکر می‌کنید که پس از پایان دو ساعت، چه کاری باید انجام دهید، باز هم روی کاغذ، علامت ضرب در بزنید؛ چون شما حق دارید که فقط در زمان حال باقی بمانید (تنها زمانی که متعلق به شماست و می‌توانید از آن با فعال بودن و تلاش کردن، بهره ببرید).
    حال لازم است که سعی خود را به کار برید تا هر روز، از تعداد ضرب درهایی که روی کاغذ می‌زنید، کاسته شود. در پایان هفته باید در این زمینه پیشرفت داشته باشید؛ اما چرا باید از زمان حال بهره کافی برد؟ زیرا واقعیت غیر قابل انکار این است که هیچ چیز در زندگی جاودانه نیست؛ پس بهترین راه آن است که به هر آنچه در زمان حال اتفاق می‌افتد، واکنش نشان دهید، و نه به گذشته فکر کنید و نه غرق آینده‌ای نامعلوم شوید؛
    البته این بدان معنا نیست که نباید برای آینده برنامه‌ریزی داشت، بلکه نباید خود را برای حوادث پیش آمده، بیش از حد نگران کنید و زجر دهید؛ در واقع، لازم است که برای آینده خود به صورت منطقی برنامه‌ریزی کنید، اما از زمان حال نیز لذت ببرید.
    ادامه...
  • اگر رتبۀ مورد انتظارتان را کسب نکردید: این روزها چه کنید؟(بخش ۱ از ۳)

    چند هفته پیش، نتایج اولیۀ آزمون سراسری ۱۴۰۰ منتشر شد و امکان دارد شما نیز جزو داوطلبانی باشید که  رتبۀ خوبی در این آزمون کسب نکرده‌اید یا  رتبۀ شما دور از انتظارتان بوده است و اکنون کلافه‌اید یا احساس یاس و نا امیدی می‌کنید.  
    اول از همه، از شما می‌خواهیم که  به هیچ عنوان ناامید نشوید؛ زیرا هستند داوطلبانی که به قول معروف پشت کنکوری بوده و سال بعد، با تلاش و مطالعۀ مستمر، رتبۀ خوبی کسب کرده‌اند. برای رسیدن به آنچه می‌خواهید و رهایی از احساسات منفی، توجه به موارد زیر، حایز اهمیت است.
    شکست خوردن عجیب نیست
    لازمۀ رسیدن به موفقیت، این است که در ابتدا بپذیرید تنها فردی که در بین تمام انسان‌ها با شکست مواجه شده است، شما نیستید؛ بلکه تمامی افراد، عدم موفقیت را تجربه کرده‌اند. برخی این تجربه را در آزمون‌ها به دست آورده‌اند و بعضی دیگر نیز در سایر مسایل مربوط به زندگی با آن مواجه شده‌اند. برخی از افراد نیز  تا کنون با چالش قابل توجهی در زندگی خود مواجه نشده‌اند، اما در آینده چنین تجربه‌ای را کسب خواهند نمود. به یاد داشته باشید که شکست، بخشی از ماهیت انسان بودن است و در صورت برقراری ارتباط با این موضوع و باور آن، به راحتی می‌توانید با شکست‌های گوناگون در زندگی خود کنار بیایید.
    استرس فقط توانمندی‌های شما را کاهش می‌دهد
    باید به این نکته توجه کنید که شما در آزمون سراسری، چه قبول بشوید، چه نشوید، استرس داشتن در مراحل مختلف کنکور، اعم از امتحان، انتخاب رشته و … هیچ کمکی به شما در این زمینه نمی‌کند. این بدان معنی است که شما چه استرس داشته باشید، چه نداشته باشید، اتفاقی که باید بیفتد می‌افتد و تنها داشتن استرس، حجم سنگینی از حافظه‌تان را اشغال می‌کند و بازده ذهنی شما را کاهش می‌دهد و یادگیری‌تان را دچار مشکل می‌کند.
     
    اگر استرس خود را کنترل نکنید، در سایر مقاطع زندگی هم با مشکل روبرو خواهید شد، و هر چند با قبولی در کنکور  بخشی از دغدغه‌هایتان کم می‌شود، ولی در به دست آوردن شغل، ازدواج و … این اضطراب، آرامش شما را خواهد گرفت و نمی‌توانید به درستی تصمیم‌گیری کنید و مسیر زندگی‌تان را با موفقیت طی کنید.
    احساسات خود را کنترل نمایید
    اولین قدم برای کنترل احساسات، شناسایی آنهاست. باید تفاوت بین شرم، پشیمانی، ناامیدی، خشم، سرخوردگی و سردرگمی را بدانید. صرف مدت زمانی برای تشخیص نوع احساسات، تاثیر قابل توجهی در مقابله و کنترل آنها دارد.
    مسؤولیت عدم موفقیت خود را برعهده بگیرید
    هنگام مواجه شدن با شکست، عکس‌العمل اولیه، مقصر دانستن دیگران یا عوامل بیرونی است و با وجود اینکه سایر عوامل و افراد، تاثیر قابل توجهی بر نتیجه به دست آمده دارند، اما تنها خود فرد مسؤول شکست و عدم موفقیت خود است. باید بدانید که در صورت عدم برعهده گرفتن مسؤولیت شکست، هرگز قادر به دستیابی به موفقیت نخواهید بود.
    ادامه...
  • پشت کنکور بمانیم یا خیر؟

    هنگام اعلام نتایج آزمون سراسری، یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های داوطلبانی که رتبۀ خوبی کسب نکرده‌اند، این است که آیا با توجه به رتبۀ خود ، انتخاب رشته کنند یا یک سال دیگر مطالعه نمایند و به قول معروف پشت کنکوری بشوند.
    به نظر ما، انتخاب هر یک از این راه‌ها به نوبه خود صحیح است؛ اما مهم این است که با تامل و بررسی جوانب مختلف، انتخاب رشته شود تا داوطلب پس از یک سال، احساس پشیمانی نکند و زمان، انرژی و سرمایه‌اش به هدر نرود.
    پشت کنکوری بودن سخت است
    هر ساله تعداد قابل توجهی از داوطلبان، بعد از تعطیلات نوروزی تصمیم می‌گیرند که برای کنکور سال بعد آماده شوند و معتقدند که سال چهارم، به دلیل حضور در مدرسه، زمان کافی را برای مطالعۀ دروس پایه و سال چهارم(سال دوازدهم) به صورت تستی نداشته‌اند، اما سال بعد می‌توانند تمامِ وقت و همّ و غمّ خود را برای کنکور بگذارند. این داوطلبان، ماه های آخر منتهی به آزمون سراسری را خوب درس نمی‌خوانند و می‌گویند بعد از برگزاری کنکور، شروع به مطالعه خواهند کرد و یک سال فرصت برای مطالعه خواهند داشت. عده‌ای نیز بعد از اعلام نتایج به این نتیجه می‌رسند که سال گذشته خوب مطالعه نکرده‌اند و به دلیل نداشتن تجربۀ کافی، شیطنت نوجوانی یا هر دلیل دیگری، در حد توانایی‌های خود ظاهر نشده‌اند. آنها می‌گویند وقتی در خانه هستیم و استرس امتحان‌های مدرسه را نداریم، می‌توانیم ساعات بیشتری را صرف مطالعه کنیم و با مرور مرتب مطالب درسی و رفع نقاط ضعف خود، برای آزمون سراسری سال آینده به طور کامل آماده شویم.
    داوطلبانی که چنین دیدگاهی دارند، بیشتر در گروه آزمایشی علوم تجربی هستند؛ زیرا در سایر گروه‌ها داوطلبان می‌توانند اگر رتبۀ مناسبی کسب نکردند، رشتۀ مورد نظر خود را در دانشگاه پیام‌نور، دانشگاه آزاد یا دانشگاه‌های غیرانتفاعی دنبال کنند؛ اما در رشته‌های پزشکی و پیراپزشکی، حتی در دانشگاه آزاد یا در پردیس‌های خودگردان دانشگاه‌های دولتی، داوطلب باید رتبۀ قابل قبولی داشته باشد تا بتواند در این قبیل از رشته‌ها ادامۀ تحصیل دهد.
    نکته اینجاست داوطلبی که در حال حاضر رتبه‌اش در سهمیه ۳۰ هزار یا بیشتر شده است و می‌خواهد به امید قبولی در رشته‌های پزشکی در آزمون سراسری سال آینده درس بخواند، چقدر باید مطالعه کند تا رتبۀ خود را ۱۰ یا ۱۵ برابر کاهش دهد؟! آیا داوطلبی که به امید کنکور سال آینده مانده است، می‌داند که با چه رقابت سنگین و فشرده ای روبروست؟!
    از سوی دیگر، داوطلبانی که امسال انتخاب رشته نمی‌کنند، همه به امید قبولی در بهترین رشته‌های دانشگاهی، از رفتن به دانشگاه باز مانده و یک سال دیگر را صرف مطالعۀ دروس کرده‌اند. برخی از این داوطلبان انگیزه بسیاری دارند و با اینکه رتبه‌شان در حد قبولی در بسیاری از رشته‌های دانشگاهی است، به امید کسب رتبۀ عالی و پذیرش در رشتۀ ایده آل خود، می‌خواهند سال آینده در آزمون سراسری شرکت کنند.
    حال یک داوطلب آزمون سراسری، که حتی در بعضی از دروس امتحانی‌اش نمرۀ منفی کسب کرده است، توان و روحیۀ رقابت با داوطلبان با انگیزه و پرتلاش ذکر شده را  دارد یا فقط در عالم خیال فکر می‌کند که می‌تواند سال آینده در رشته‌ای ایده آل که مورد استقبال بیشتر داوطلبان است، قبول شود؟
    متاسفانه در عمل می‌بینیم که بسیاری از داوطلبان در سال دومی که کنکور می‌دهند، رتبه‌ای بدتر از سال اول کسب می‌کنند. بسیاری از آنها، برخلاف تصورشان، درس زیادی نمی‌خوانند؛ زیرا پرسش‌های کلاسی و امتحان‌های مدرسه حذف شده‌ است و آنها مجبور نیستند که به کسی پاسخگو باشند. همچنین این افراد فکر می‌کنند که فرصت زیادی دارند، و برای همین، منظم و با برنامه درس نمی‌خوانند و گاه ساعات مطالعه‌شان از دورانی که مدرسه می‌رفتند نیز کمتر است.
    برخی از داوطلبان نیز در جلسه برگزاری آزمون سراسری، اضطراب بیشتری را تجربه می‌کنند؛ چون انتظار دارند که بعد از گذشت یک سال، حتماً در رشتۀ مورد نظر خود پذیرفته شوند، و وقتی پاسخ یک سؤال را نمی‌دانند، بسیار نگران و مضطرب می‌شوند، و اضطراب زیاد در کم کردن دقت و فراموش کردن مطالب درسی ، نقش مهمی دارد.
    در این میان، برخی از مؤسسات به ظاهر آموزشی، با تبلیغات عجیب و غریب خود، داوطلبان را، با هر رتبه و سطح دانشی، به ماندن ترغیب می‌کنند. آنها می‌گویند شما با هر سطح علمی، اگر سال بعد در کلاس‌های ما ثبت‌نام کنید یا کتاب‌ها و دی وی  دی‌های ما را بخرید، در دانشگاه و رشتۀ مورد نظر خود حتماً پذیرفته می‌شوید، و در تایید سخنشان نیز آمارهای ضد و نقیضی را ارایه می‌دهند که چیزی جز دروغ نیست.
    به یاد دارم که چند سال پیش، یکی از این مؤسسات در تبلیغات گستردۀ خود اعلام کرده بود فردی که رتبۀ پنج رقمی داشته، با بهره گیری از مشاوره و سی‌دی‌های علمی مؤسسه آنها از بهمن ماه شروع به مطالعه کرده و در رشتۀ دندانپزشکی پذیرفته شده است؛ در حالی که فرد مورد نظر، سال بعد اصلاً مجاز به انتخاب رشته در رشته محل‌های روزانه و شبانه نشده بود و در رشتۀ علم اطلاعات و دانش‌شناسی (کتابداری) دانشگاه پیام‌نور یکی از شهرستان‌ها پذیرفته شده و رتبه اش هم از سال قبل بدتر شده بود !!
    همچنین داوطلبی بود که بیش از ده سال کنکور می‌داد و هر سال به امید پذیرفته شدن در رشتۀ ایده‌آل خود، سراغ یکی از این مؤسسات رفت و در نهایت نیز راضی به رفتن به رشته‌ای شد که با ایده‌آلش فاصله‌ای بسیار داشت؛ رشته‌ای که در همان سال اولی که کنکور می‌داد نیز می‌توانست پذیرفته شود !
    آنهایی که همتی بلند داشتند، موفق شدند
    هر چند که ما معتقدیم پشت کنکور ماندن و در رقابتی تنگاتنگ با داوطلبانی با انگیزه شرکت کردن، کاری بسیار دشوار است، اما در عمل می‌بینیم که تعدادی از داوطلبان می‌توانند از پسِ این مهم برآیند؛ افرادی که برای یک سال با یک برنامه‌ریزی دقیق مطالعه می‌کنند، و اگر در آزمون‌های آزمایشی رتبۀ خوبی کسب نکردند، ناامید نمی‌شوند؛ افرادی که در این یک سال، سراغ تلفن همراه، کامپیوتر، تفریح با دوستان و گشت و گذارهای بدون برنامه نمی‌روند، و اگر استراحت یا تفریحی نیز دارند، کاملاً حساب شده است. این دسته از داوطلبان، درس خواندنشان ریتم درست و منظمی دارد؛ نه اینکه شهریور و مهر را «بکوب» درس بخوانند و بهمن ماه خسته و دلزده باشند و بعضی از روزها یا هفته‌ها نیز نیم نگاهی نیز به کتاب‌های درسی خود نیندازند.
    بیشتر این داوطلبان، زمانی که سال چهارم بودند، با مشکلی ناخواسته روبرو شدند و رتبه‌شان، برخلاف انتظار والدین یا آموزگارانشان، چهار رقمی شده است، و امسال با رفع مشکل مورد نظر، یا کنار آمدن و پذیرفتن آن، با همت بیشتری درس می‌خوانند، و در نهایت نیز رتبه‌ای مطابق میل خود کسب می‌کنند. عده‌ای نیز روش درس خواندنشان اشتباه بوده است و اکنون با کسب تجربه‌ای یکساله، می‌دانند که چگونه باید مطالعه کنند و نگاه دقیق‌تری به ضعف‌های علمی و ناتوانایی‌های خود دارند.
    اما اگر صادق باشیم، احتمال اینکه داوطلبی به خاطر ضعف علمی، رتبۀ پنج رقمی یا شش رقمی آورده باشد و طی یک سال مطالعه بتواند رتبه‌ای دو رقمی یا سه رقمی کسب کند، بسیار کم است. پس بهتر است قبل از اینکه با اطمینان بگوییم امسال انتخاب رشته نمی‌کنم و خود را برای آزمون سراسری سال بعد آماده می‌کنم، توانمندی‌های علمی و روحی خود را بسنجیم و به قول معروف، بی‌گدار به آب نزنیم که بهره‌ای از این یک سال نخواهیم برد.
    ادامه...